Image 01 Image 02 Image 03 Image 04 Image 05 Image 06 Image 07
Sage
Diest

Het Heksenkasteel

Sint-Sulpitiuskerk te Diest

In de buurt van Diest lag vroeger midden in een dicht beukenbos een kasteel met drie torens, waarvan de spitsen hoog boven de bomen uitstaken. Niemand had het geheimzinnig kasteel al van dichtbij gezien. Iedere nacht, klokslag twaalf, kon je boven het woud immers een zonderling gerucht horen dat twee tot drie minuten duurde. Daarna werd het doorstil. Af en toe weerklonk ook een verward geroep, dat langzaam maar zeker in getier en gezang overging en tenslotte veranderde in wondermooie muziek. Tot omstreeks één uur duurde dat. De rest van de nacht bleef het dan weer doodstil.

Enkele dappere kerels wilden het fijne van die zaak te weten komen en trokken op een nacht naar het kasteel. Drie dagen en drie nachten waren ze op de dool. Toen pas bereikten ze het voorplein. Links en rechts lag de grond bezaaid met beenderen van mensen en paarden. Waarschijnlijk waren het dus geesten die daar 's nachts kwamen roepen en zingen.

Klokslag middernacht klonk boven hun hoofden een akelig geluid, dat afkomstig was uit één van de grote zalen van het kasteel. De mannen slopen naar binnen en bleven voor de deur van de zaal staan. Plotseling werd die met geweld opengeworpen en wel honderd wondermooie meisjes in kostbare kleren dansten hen zingend tegemoet.

Half dood van schrik stamelde iemand : "Heer Jezus, sta ons bij !" Nauwelijks had hij dit gezegd, of de meisjes veranderden in lelijke oude vrouwen, die allemaal een bezem droegen. De vrouwen vervloekten hen en vlogen weg. De volgende jaren zijn de heksen niet meer teruggekeerd. Als ze eenmaal in hun heksendans gestoord worden, mogen ze immers geen vergadering meer bijwonen gedurende zeven maal zeven jaar.

© 2018 Filip Gybels